Tajemnica Wiecznie Nieskończonej Miłości

Tajemnica Wiecznie Nieskończonej Miłości

Uwolnić swoją podświadomość to widzieć z innej perspektywy

Ograniczeń scenariusze, które utworzyły tych złudzeń motywy

W tym wielkim planie nie ma miejsca na złe zakończenie

Będzie dobrze w promieniach stworzenia - choć trwa to złudzenie

Gdzie wielkie zwiedzenie ku hodowli, która warunkuje założenie

Że to życie to miejsce, w którym dominuje cierpienie

Że wszystko jest po nic, a przegrana to codzienność złego przypadku

Że kryzys jest bez wyjścia, a droga nie ma końca w tym upadku

Gdzie świętość uziemiona na krzyżu - wisi w cierpieniu

Oglądając swoją słabość w tym chwilowym doświadczeniu

Tu walka jest o duszę, by ją podporządkować jak dzikie stworzenie

Mimo że ma boskie przyzwolenie znalazło się jakby na obcym terenie

Gdzie rozkaz jest celować w nią złym zamiarem w imię ego

Jako z złudnym przekonaniem, że w imieniu dobra koniecznego

Ale w wymiarze ludzkim - zdehumanizowanego do funkcjonalności

Gdzie ignorowanie potencjału tworzy ludzi ślepych bez miłości

Ten świat to wojna, ale i ta będzie miała swój koniec ostateczny

A nasz oddech tym samym światłem to proces wieczny

Nie ma miejsca tu na porażki, które by były zamkniętymi rzekami

Gdy w nieskończoności rozgrywa się plan - kosmicznymi oceanami

Ziemia to tylko pył w wielkim spektrum nieskończoności

Które płynie w objęciach zamysłu Tajemnicy Miłości

Odbijać się trzeba, by ten krzyż nie udusił do nieprzytomności

Tak by stabilnie wisieć jak pustelnik na skraju nicości

Jak rekwizyt w wielkim teatrze złudzenia - hodowli upadku

Gdzie trwa świadomie obserwująca miłość i tu nie ma przypadku

Gdy jak zwiastuni z niebiańskiego posłania - boskiego przyzwolenia

Karmimy się Jednym Bogiem - miłością światłości stworzenia

Jakbyśmy byli co dopiero z najnowszej boskiej jakości

Stworzeni jak prototypy niosące wizję pięknej przyszłości

Nie wiem jak to się stało, że się zdarzyło to spotkanie

Jakby wszystko przestało istnieć - i trwało to oddychanie

To napełnianie się światłością, w której wszystko się rozpływa

I jest tylko Twoje imię - Nadzieja, dzięki której prawda i piękno ożywa

I Jesteś jako w moim sercu, które bije imieniem miłości

To imię to wszystko i nic - to imię wiecznej światłości

I nawet gdyby Avatar krzyżem ściśnięty się zdezaktywował

To zmartwychwstanie dla Ciebie tylko po to by Cię umiłował

I gdybym zabłądził w ciemności wędrując przez mróz srogi

To błysk na końcu wszechświata ukaże imię właściwej drogi

Ta wizja nie jest kalkulacji żadnym objawieniem

Ani zachętą do scenariusza czy próżnym drogi uświęceniem

A prawdą o jedności, która obudzona w nieskończoności

Jako światło świadomości w oceanie przytomności

Na najwyższym poziomie nie ma konfliktu i rozróżnienia

A światło i piękno, które nieskończonym potencjałem tworzenia

🤷‍♂️